Jak napisać dobre opowiadanie?

Od tysięcy lat ludzie opowiadają sobie historie. Każdy z zainteresowaniem słucha opowieści, która będzie trzymać w napięciu, zaskoczy, rozbawi albo wzruszy. Aby tak się stało, historia, którą opowiadamy, powinna spełniać kilka kryteriów.

Po pierwsze, choć może się to wydać oczywiste i proste, powinna mieć początek, środek  i koniec. W utworach literackich mówimy o pierwszym, drugim i trzecim akcie. Taka struktura jest najbardziej naturalna, bowiem pierwszy akt to wprowadzenie, drugi to perypetie, a trzeci – rozwiązanie. Kiedy przyjrzymy się historiom, które opowiadają pisarze  w książkach i scenarzyści w filmach, zobaczymy, że wszystkie odwołują się do struktury trzech aktów. Podobnie jest w opowiadaniu, które także przedstawia jakąś historię, prezentuje bohatera i prowadzi do pointy.

Pisząc, pamiętajmy więc, by nawet krótka historia miała określoną budowę:

wprowadzenie, w którym przedstawimy bohatera i jego codzienne życie (w krótkim opowiadaniu możemy ograniczyć się nawet do jednego zdania, ale ważne jest, żeby określić, kto będzie stał w centrum danej historii);

perypetie – tu dzieje się akcja, bohater zostaje postawiony przed wyzwaniem, coś mu się przydarza, zatem powinien działać;

rozwiązanie – bohater przezwycięży trudności, dotrze na drugi brzeg, dobrze też, by wyciągnął z historii jakieś wnioski, a co za tym idzie – zmienił się.

W opowiadanej przez nas historii ważny jest bohater – protagonista. Określmy dokładnie, kto nim jest i jaki jest. Nie musimy wszystkiego opisywać, ważne, byśmy go dobrze poznali. Dzięki temu będziemy mogli przewidzieć, co w danej sytuacji zrobi, jak się zachowa albo co powie. Nasz bohater powinien być wiarygodny.

Opowiadanie to krótka forma, posiadająca bardzo ograniczoną ilość słów. Dobierajmy je więc starannie, wybierzmy z historii tylko to, co jest rzeczywiście ważne – ważne dla samej historii. Przyjrzyjmy się zatem opowieści, którą chcemy przedstawić i zastanówmy się, bez czego nie mogłaby się wydarzyć, do czego prowadzi i kto stoi w jej centrum.

Zanim zaczniemy pisać, zdecydujmy się też, z jakiego punktu widzenia opowiemy historię. Z tym wiąże się sposób narracji. Czy będziemy opowiadać w trzeciej osobie – wówczas możemy obiektywnie przedstawić całą historię –  czy w pierwszej osobie – jako my sami, autorzy, czy może jako bohater naszej opowieści. W przypadku narracji pierwszoosobowej zawsze trzeba pamiętać, że narrator jest subiektywny, może przedstawić czytelnikom tylko to, co sam wie.

Kiedy skończymy pisanie, przyjrzyjmy się naszemu tekstowi jeszcze raz. Czy jest spójny, czy czegoś mu nie brakuje, czy historia jest ciekawa i czy zainteresuje czytelnika. Zanim pokażemy nasz tekst innym, możemy go przerabiać tak długo aż będzie taki, jakim go sobie wyobraziliśmy na samym początku.

Pamiętajmy o tytule, który powinien zachęcić do czytania, a jednocześnie nie zdradzać wszystkiego. Pisanie opowiadania możemy od niego zacząć – wówczas tytuł pozwoli nam trzymać się ściśle określonej historii, albo stworzyć go, gdy opowiadanie będzie gotowe, wówczas stanie się syntezą tego, co zawarliśmy w tekście.

Na zakończenie jeszcze jedna rada – jeśli mamy naprawdę ciekawą historię, możemy opowiedzieć ją na wiele sposobów. Jak – zależy tylko od nas. Powyższe zasady należy znać, ale kiedy je poznamy, możemy je łamać. Najważniejsze, by czytelnik był zaintrygowany i chciał przeczytać nasze opowiadanie do końca.

Komentarze są wyłączone.

  • Oczo5 Con
    Oczo4 Con
    oczo2 Con
    oczo3 Con
    oczo1 Con