Porady literackie. Dobry scenariusz

Konstrukcja scenariusza jest podobna do konstrukcji dramatu czy powieści. Tu także podstawą jest trójaktowa budowa, także ważny jest wyrazisty bohater, który pokonuje trudności, by w końcu osiągnąć upragniony cel. Jednak w przypadku scenariusza musimy być zdecydowanie bardziej precyzyjni, co jest związane z czasem. Scenariusz przeznaczony jest przecież do wykonania aktorskiego, musi zamknąć się w określonym czasie i osoba, która go tworzy, powinna dokładnie przemyśleć, co dla historii jest rzeczywiście ważne. A zatem co należy w scenariuszu umieścić, a z czego zrezygnować. Scenariusz zawiera głównie dialogi, a zatem przestrzeń, w której dzieje się historia, pozostawiamy inscenizatorom, koncentrując się na postaciach i ich emocjach. Te powinny być wyrażone poprzez to, co mówią bohaterowie. Największą trudnością jest takie użycie słów, by bez bezpośredniego określania stanów emocjonalnych pokazać je w sposób zrozumiały dla widza. Nie piszemy więc za każdym razem: – Tak mi smutno! – gdy bohater odczuwa ów smutek. Musimy spróbować poszukać takiego sposobu, by pokazać dane uczucia. A zatem tworząc scenariusz powinniśmy cały czas zastanawiać się nad użyciem każdego słowa, odpowiadając sobie na pytanie, czy jest ono rzeczywiście potrzebne. To wiąże się z możliwością różnicowania wypowiedzi różnych bohaterów (inaczej będzie mówił dziadek, inaczej wnuczek, innym słownictwem będzie posługiwał się opowiadający o swojej pracy specjalista w danej dziedzinie – będzie używał fachowego słownictwa – a innych słów użyje laik, mówiąc o tych samych rzeczach czy działaniach).
Wszelkie opisy powinny znaleźć się w didaskaliach. W przeciwieństwie do prozy opisy będą bardzo krótkie i lakoniczne, np. ubrana ekstrawagancko (cokolwiek będzie to później znaczyć dla reżysera i aktorki), wnętrze pełne gadżetów (bez określania, co dokładnie znajduje się w pokoju). Pamiętajmy jednak, że w scenariuszu wszystko powinno być spójne, więc zastanówmy się, czy bohaterka rzeczywiście powinna nosić ekstrawaganckie ciuchy i dlaczego pokój bohatera ma być pełny gadżetów.
Pisząc scenariusz, który jest adaptacją istniejącego utworu literackiego, możemy zająć się przeniesieniem na scenę czy ekran całości – wówczas trzeba zdecydować się na wyjęcie głównego wątku, ograniczając wszelkie wątki poboczne (czas). Możemy też stworzyć scenariusz, który przedstawia tylko krótki fragment zaczerpnięty z prozy. Wówczas powinniśmy pamiętać, że tworzymy oddzielne dzieło literackie, które musi posiadać odpowiednią konstrukcję. Pisząc scenariusz na podstawie istniejącej książki możemy też sięgnąć do konkretnej postaci i z jej udziałem zbudować zupełnie odmienną historię, zawsze jednak pamiętając o zasadach rządzących budową dzieła literackiego.

Komentarze są wyłączone.

  • Oczo5 Con
    Oczo4 Con
    oczo2 Con
    oczo3 Con
    oczo1 Con